Groene vlag

Lange gold de zachte man in het genre als saai. Dat is veranderd. Lezeressen hebben een woord gevonden voor het feit dat veiligheid kan prikkelen, en verhalen gezocht waarin de tederheid in het kleine zit: een ritueel, een aansteker, een vraag die de tijd heeft.

Waaraan je hem herkent: Hij onthoudt wat je zegt. Hij vraagt voordat hij aanraakt. En als je je terugtrekt, wacht hij, zonder beledigd te zijn.

Milan in 'Twee meter hemelsbreed' staat elke nacht om elf uur op het balkon tegenover, met hetzelfde ritueel, en de nabijheid groeit uit kleine gebaren. Konstantin in 'Het nachtarchief' wacht al twee eeuwen op een echte verbinding en dringt je tot niets. En Aleks in 'Ma'am' bewaart professionele afstand, totdat je die zelf opheft.