Enemies to Lovers

De trope is zo oud als de komedie, maar de romance heeft er haar koningsdiscipline van gemaakt. De reden ligt voor de hand: vijandschap is al aandacht. Wie je boos maakt, is je niet onverschillig, en uit precies die energie ontstaat de wending.

Let op de kenmerken: Beiden zijn elkaars gelijke, niemand is slachtoffer. Er is een reden voor de vijandschap, een wedstrijd, een oude krenking, tegengestelde doelen. En op een gegeven moment breekt de façade, meestal op een moment waarop een van beiden te veel laat zien.

Op het ijs in 'Ijs en vuur' moet je met de man een kür over liefde dansen die je publiekelijk emotioneel leeg heeft genoemd. In 'De laatste clausule' zit tegenover je aan de onderhandelingstafel de man die je voor het altaar liet staan. En in 'Erfenis van de wind' wil een koppige voorman je het liefst naar de duivel jagen, terwijl jullie een ranch in Montana delen.