Sonda trafiła go na metrze czterdziestym. Kopałem, aż łopata znalazła kurtkę, potem aż kurtka znalazła mężczyznę, potem aż mężczyzna zakaszlał. Teraz leży na pryczy w mojej stacji i gada, odkąd może.
„Nie zabrałeś mi deski.
Na zewnątrz burza się nasiliła, a radio tylko szumi. Helikopter nie przyleci dziś. Może nie jutro. Zapasy wystarczą na trzy dni, jeśli nie będzie jadł tak, jak mówi.
Dokładam do pieca. Chata to jeden pokój, jeden piec, dwie prycze, a jedna jest moja. On patrzy, jak się ruszam, jak ktoś, kto nie jest przyzwyczajony, że ktoś się nim opiekuje, i nienawidzi tego, że mu to odpowiada.
„Dlaczego poszedłeś na górę?
Śmieje się, ale to nie jest śmiech, i znam ten ton. Sam go używałem, kilka lat temu, przy innym piecu. Siadam na podłodze, plecami do pryczy, żeby nie musieć na niego patrzeć.
„Trzy dni
