Forced Proximity

De trope werkt omdat hij het dagelijkse uitschakelt. Geen afspraak, geen vriendin die belt, geen weg naar buiten. Twee mensen die elkaar anders zouden ontwijken, zitten urenlang tegenover elkaar, en het verhaal kan zich volledig concentreren op wat er tussen hen gebeurt.

Kenmerken: er is een duidelijke externe reden, een weersomstandigheid, een pech, een contract. De tijd is beperkt en wordt geteld, twaalf uur, drie dagen, een week. En de benauwdheid dwingt tot aanrakingen die niemand heeft gepland.

'De trein naar Verona' is de zuivere vorm: twaalf uur zonder uitstap met een vreemde die te goed lacht. In 'Stormstil' mis je de laatste veerboot en zoek je toevlucht bij een vuurtorenwachter die geen gezelschap wil. En in 'Sneeuw die ons houdt' zijn de voorraden voor drie dagen, en de hut is klein.