Pining

Het Engelse woord betekent een smachten, een stil wegkwijnen. In de romance is het de brandstof van alle verhalen waarin de een de ander al lang liefheeft voordat die het beseft. De lezeres weet het eerder dan het personage, en die kennis doet op de beste manier pijn.

Waaraan je pining herkent: herinneringen waar een personage geen afstand van kan doen, een kus, een zomer, een zin. Voorwerpen die worden bewaard, een hanger, een brief, een gerepareerde boot. En blikken die worden afgewend zodra ze opgemerkt zouden kunnen worden.

In 'De laatste grens' draag je de herinnering aan een kus al acht jaar als een splinter onder je huid, en hij draagt nog steeds de hanger. In 'Twee weken' hield je van je schoonzus, nog voordat ze met je broer trouwde. En in 'Twee weken aan het meer' heeft je stiefbroer stiekem een roeiboot gerepareerd die aan alles herinnert wat nooit is uitgesproken.