Shōjo

Termin pochodzi z japońskiego rynku książkowego i jest tam oznaczeniem grupy docelowej. Na Zachodzie używany jest jako określenie stylu – dla narracji, która jest powolna, kładzie duży nacisk na spojrzenia i stawia wewnętrzną perspektywę ponad akcją.

Typowa jest dysproporcja między wielkością uczucia a drobnostką, która je wywołuje. Dotyk nadgarstka ciągnie się przez trzy rozdziały. To właśnie sprawia, że styl ten jest bliski temu, co anglojęzyczne środowisko nazywa dziś Yearning.

Ważne dla Everglow: u nas wszystkie postacie są dorosłe. Używamy Shōjo jako opisu tonu, a nie wieku – ekscytacja pierwszym razem istnieje również w wieku trzydziestu pięciu lat.