Shōjo

De term komt uit de Japanse boekenmarkt en is daar een doelgroep-aanduiding. In het Westen wordt het als stijlbegrip gebruikt — voor een vertelwijze die langzaam is, veel nadruk legt op blikken en de innerlijke beleving boven de handeling stelt.

Kenmerkend is de verhouding tussen de grootte van het gevoel en de kleinheid van de aanleiding. Een aanraking van de pols draagt drie hoofdstukken. Dat maakt de stijl verwant aan wat de Engelstalige scene tegenwoordig Yearning noemt.

Belangrijk voor Everglow: bij ons zijn alle personages volwassen. We gebruiken Shōjo als beschrijving van de toon, niet van de leeftijd — de opwinding van de eerste keer bestaat ook op vijfendertig.